Hikaye, 1994 yılının Ramazan ayına denk gelen mart ayında yaşanmıştır. Köylümüz Savaş Aydın, rahmetli Ünal’ın annesinin ricası üzerine Ünal Ekinci’yi gezintiye çıkarır. Ama gezmek bir başlar, bitmek bilmez… Köyün dağını, taşını, ovasını karış karış dolaşırlar. Sonunda Ünal bitkin düşer, oturduğu yerden kalkamaz hale gelir.
O günden sonra bu olay, zamanla köylüler arasında anlatıla anlatıla bir benzetmeye dönüşür; adı da kalır: “Savaş’ın Ünal’ı gezdirmesi.” Biri birini çok gezdirdiğinde hemen denir ki:
“Ne o, Savaş’ın Ünal’ı gezdirdiği gibi mi gezdirdin?”
Bugün bizler de aramızdan ayrılan Ünal Ekinci’yi rahmetle anıyor; bu unutulmayan hikayeyi yıllar sonra Savaş Aydın’ın kendi anlatımıyla dinliyoruz.
Türkçe